معرفی 3 برند برتر گیتار

معرفی 3 برند برتر گیتار

معرفی 3 برند برتر گیتار

در میان سازهایی که برای ساخت موسیقی غربی استفاده می‌شود، گیتار یکی از محبوب‌ترین سازهای دنیا به شمار می‌رود. این ساز را می‌توانید در انواع سبک‌ها مشاهده کنید و یا با استفاده از آن، قطعات مختلف را بپردازید.در ادامه به معرفی 3 برند برتر از ساز گیتار میپردازیم:

گیتار های الحمرا (Alhambra):

گیتار‌های الحمرا ((Alhambra، تاریخ و فرهنگ اسپانیا را از سال 1965 به دست نوازندگان گیتار می‌رسانند. سازندگان این گیتار ها از زمان تاسیس کارگاهشان تاکنون، تمام وقت خود را به کامل کردن هنر ساخت گیتار اختصاص داده‌اند.

تاریخچه:

در اوایل ساز 1960 فراننسیسکو مارتینز کلاول، به 2 نفر از دوستانش که هر سه نفرشان در یک نجاری کوچک با هم کار میکردند پیشنهاد ساخت یک گیتار کلاسیک اسپانیایی را داد. پس از توافق، آنها اقدام به ساخت یک مدل پیش طرح، از روی گیتار یکی از اقوام جوزه ماریا  کردند. این مدل اولیه پس از ساخت، با کمک گیتاریست های محلی مورد اصلاح قرار گرفت.

 

پس از مورد استقبال قرار گرفتن این گیتارآنها تصمیم گرفتند تا تولید گیتارهای کلاسیک اسپانیایی را به صورت جدی در دستور کار خود قرار دهند. در همین راستا تصمیم گرفتند تا به همراه چند تن از دوستان خود کمپانی (Manufacturas Jachi) را ثبت و احداث کنند.

چندی بعد، کسب و کار گیتار سازی آنها به شدت رونق گرفت و تقاضای تولید از سمت مشتریان به طرز چشم گیری افزایش یافت، به طوری که با کمبود فضا در کارگاه نجاری مواجه شدند.

این عوامل سبب شد تا کارگاه خود را به ساختمانی در شهر Muro de Alcoy اسپانیا منتقل کنند، جایی که به سرعت 20 نیروی جدید برای توسعه خط تولید گیتارخود استخدام کردند.

توسعه تولیدات این استادان گیتار ساز اسپانیایی در نهایت منجر به ساخت کارخانه الحمرا (Alhambra) در 14 ژوئن 1965 شد.

هدف این کمپانی از همان ابتدا ترکیب بالاترین استانداردهای استاد کاری در ساخت گیتار با آخرین تکنولوژی‌ های روز برای تولید بهترین گیتارهای کلاسیک، فلامنکو و آکوستیک دست ‌ساز در اسپانیا بود. که با در اختیار داشتن نیروی متخصص و ماهر، الحمرا موفق به تولید مدل‌ های رده بالایی شد که امروزه از بهترین گیتارهای موجود در بازار محسوب می ‌شوند.

 

چند مدل از بهترین گیتار های الحمرا

گیتار‌های کلاسیک

1. Alhambra College Classic Guitar (مدل کالج): این گیتار کلاسیک با سایز 4/4 مناسب برای علاقه‌مندان به موسیقی کلاسیک است.

2. Alhambra 1C 4/4 Classic Guitar (مدل 1C): گیتار کلاسیک دیگری از الحمرا با سایز 4/4 که قیمتی مناسب در دسترس است.

3. Alhambra Z-Nature CW Classical Guitar (مدل Z-Nature): این گیتار کلاسیک مناسب برای علاقه‌مندان به صدای طبیعی است.

گیتار‌های فلامنکو

1. Alhambra 3F Flamenco Guitar (مدل 3F): گیتار فلامنکو خوش ساخت یا صدای نچرای و تنظیم دقیق تاچ.

2. Alhambra 2f: گیتار فلامنکو دیگری از الحمرا با کیفیت منحصر به فرد.

 

گیتار های یاماها (Yamaha):

گیتارهای یاماها بیش از 60 سال است که گوش شنوندگان و نوازندگان را مجذوب خود کرده است.
طیف گسترده ای از گیتارهای آکوستیک و الکتریک این شرکت را در هر ژانر موسیقی، از کلاسیک گرفته تا فولک و هارد راک، در همه جا می‌بینیم.

نوازندگان مختلفی، این گیتارها را به دلیل دوام، ظاهر و تونالیته متمایز آنها می‌نوازند و همچنین در تعداد بی‌شماری صحنه‌های کنسرت و ظبط ظاهر می‌شوند

تاریخچه:

این شرکت ابتدا با نام گیپون گاکی در سال ۱۸۸۷ شروع به کار نمود. محصول اولیه شرکت هارمونیوم یا ارگ سه‌لوله بود. سال   ۱۹۰۰ تولید پیانوهای ایستاده شروع شد. در آغاز کار، یاماها به جز تسلط به بازار ژاپن به چیزی فکر نمی‌کرد و با توجه به پیشگام بودن این شرکت و عطش تقاضا در آن روزها انی هدف محقق شد. جرقه های فکر کردن به بازار جهانی از نمایشگاهی در سنت لوییس در سال ۱۹۰۴ شروع شد؛ جایی که توراکوسو یاماها یک جایزه بزرگ افتخاری برای ساخت پیانو خود دریافت کرد.

یاماها در سال 1966 با عرضه گیتار فولک Yamaha FG180 وارد بازار جهانی گیتار شد که طراحی اختصاصی و مهندسی داخلی دارد. بدنه متقارن آن به سبک Dreadnought با بریدگی های کم، صدایی عمیق و شفاف و پخش صدای عالی دارد. این گیتار سازی با صدای بلند بود!

در همان سال شاهد معرفی اولین مدل های گیتار الکتریک Yamaha بودیم:
Yamaha SG-2 و Yamaha SG-3 که دومی به طور گسترده توسط گیتاریست Link Wray استفاده شد. با پیکاپ‌ها، بریج و ومی بار سفارشی و با ظاهر retro-futuristic ، دوران اوج موسیقی را تداعی کرد.

ادواردو فرر، سازنده گیتار اسپانیایی، که شاگرد استاد اسپانیایی آنتونیو دو تورس بود، در سال 1966 از دفتر مرکزی یاماها در هاماماتسو، ژاپن بازدید کرد.
قبل از پایان این دهه، این شرکت اولین گیتار آکوستیک/کلاسیک (GC5/7/10) و فلامنکو سری GC  خود را که توسط لوتیر‌ها، زیر نظر Ferrer بود،همراه با اولین مدل‌های گیتار الکتریک نیمه توخالی خود رونمایی کرد.

در آغاز قرن جدید، یاماها یک گیتار آزمایشی را عرضه کرد که SLG-100N SILENT™ Guitar، پیشرو در خط تولید امروزی سازهای سری SLG است.

طراحی شبح‌آلود و مینیمالیستی آن،نتایج و خروجی آرامی را ارائه می‌دهد و به نوازندگان اجازه می‌دهد در هر جایی بدون مزاحمت برای دیگران تمرین کنند.

در سال 2016، یاماها یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های گیتار آکوستیک در تمام دوران‌ها را رونمایی کرد:

فناوری TransAcoustic،امکان ایجاد ریورب و افکت‌های کر معتبر را در داخل خود ساز بدون نیاز به هیچ‌گونه دستگاه تقویت یا افکت خارجی فراهم ‌کرد.فناوری TransAcoustic که برای اولین بار در مدل های LL-TA و LS-TA پیاده سازی شد، شامل مجموعه گسترده ای از سازها در اندازه ها و اشکال مختلف است، از جمله یک مدل کلاسیک نایلونی با نام CG-TA.

در سال 2019، یاماها یک سیستم پیکاپ/پری امپ جدید به نام Atmosfeel™Preamp را معرفی کرد که یک سنسور پیزو، یک مینی میکروفون و یک مبدل منحصر به فرد دارد.
فناوری Atmosfeel برای اولین بار در گیتارهای Yamaha FG Red Label اجرا شد و از آن زمان در سری های ارتقا یافته NCX و NTX آکوستیک سیم نایلونی این شرکت قرار دارد.

دنیای موسیقی و در نتیجه سلیقه و سبک گیتاریست‌ها دائماً در نوسان است.با این حال، برای بیش از نیم قرن، گیتارهای یاماها به لطف سخت کوشی طراحان، سازندگان و بازخورد نوازندگان، اعتبار خود را حفظ کرده اند.
از اولین گیتار فولکلور FG180 تا آخرین مدل های TransAcoustic، یاماها همچنان راه را هموار می کند.

 

چند مدل از بهترین گیتار های یاماها:

بهترین مدل‌های گیتار یاماها (Yamaha) کلاسیک و آکوستیک به شرح زیر هستند:

1. گیتار آکوستیک یاماها مدل F310:

    - نوع ساز: گیتار آکوستیک

    - اندازه: ۴/۴

    - جنس صفحه رویی: صنوبر (Spruce)

    - جنس صفحه پشتی: مرانتی (Meranti)

    - جنس صفحات کناری: مرانتی (Meranti)

    - جنس دسته: ناتو (Nato)

    - جنس صفحه انگشت‌گذاری: رزوود (Rosewood)

    - تعداد فرت‌ها: ۱۹

    - تعداد سیم‌ها: شش عدد

2. گیتار کلاسیک یاماها مدل CX40:

    - نوع ساز: گیتار الکترو کلاسیک

    - اندازه: ۴/۴

    - جنس صفحه رویی: صنوبر (Spruce)

    - جنس صفحه پشتی: مرانتی (Meranti)

    - جنس صفحات کناری: مرانتی (Meranti)

    - جنس دسته: ناتو (Nato)

    - جنس صفحه انگشت‌گذاری: رزوود (Rosewood)

    - تعداد فرت‌ها: ۱۹

    - تعداد سیم‌ها: شش عدد (جنس سیم‌ها: فنر، نایلون)

3. گیتار کلاسیک یاماها مدل CG182S:

    - نوع ساز: گیتار کلاسیک

    - اندازه: ۴/۴

    - جنس صفحه رویی: صنوبر (Spruce)

    - جنس صفحه پشتی: رزوود (Rosewood)

    - جنس صفحات کناری: رزوود (Rosewood)

 

گیتار های فندر (Fender):

فندر (Fender) نیاز چندانی به معرفی ندارد. به دشواری می‌توان کسی را یافت که دوست‌دار موسیقی راک، متال، بلوز، کانتری و … باشد و تاکنون نام این کمپانی را نشنیده باشد. در همین دقایقی که این سطر ها را می‌خوانید، شاید صدها نوازنده‌ در حال نواختن با سازهای فندر باشند و شکی نیست که جهان بدون فندر، چیزی کم داشت. اما داستان این برند از کجا آغاز شد؟

تاریخچه:

داستان فندر، به دست کلارنس لئونیداس فندر (Clarence Leonidas Fender) یا به قول معروف ، لئو فندر، شروع شد. لئو فندر در سال ۱۹۰۹ در کالیفرنیا زاده شد و از نوجوانی، عاشق ساخت دستگاه‌های الکترونیکی نظیر رادیو بود. حتی زمانی که در کالج به تحصیل حساب‌داری مشغول بود و یا در شرکت‌های مختلف مشغول به کار شد نیز دست از علاقه‌اش نکشید و همچنان مشغول آزمایش‌های مختلف بر قطعات الکترونیکی بود و همین امر موجب شد که در اوایل دهه‌ی ۳۰، یکی از گروه‌های موسیقی محلی به سراغ او بیاید و از او بخواهد که یک سیستم صوتی برای اجرای زنده بسازد. فندر شش سیستم برای آنها ساخت و آنها نیز از نتیجه‌ی کار راضی بودند.
چند سال بعد، در سال ۱۹۳۸، لئو که به دلیل رکود شدید اقتصادی آمریکا از کار بیکار شده بود، ۶۰۰ دلار از دوستانش قرض گرفت و یک تعمیرگاه دستگاه‌های الکترونیکی نظیر رادیو، آمپلی‌فایر و … با نام Fender Radio Service را به راه انداخت. رفته‌رفته، موزیسین‌های مختلف به فندر مراجعه می‌کردند تا او برایشان سیستم‌های صوتی اجرای زنده بسازد. به‌علاوه سر و کله‌ی گیتارهایی پیدا می‌شد که به آمپلی‌فایر نیاز داشتند و این امر فندر را به فکر ساختن آمپلی‌فایر برای آنها انداخت.
در طول جنگ جهانی دوم، او با داک کافمن (Doc Kauffman) آشنا شد. کافمن که نوازنده‌ی لپ‌ استیل گیتار بود، در این زمینه اختراعاتی نیز داشت و با شرکت ریکن‌بیکر (Rickenbacker) کار می‌کرد. آنها یک شرکت به نام K & F Manufacturing Corporation به راه انداختند و شروع به ساخت محصولاتی نظیر آمپلی‌فایر برای گیتارهای هاوایی و یا لپ‌استیل گیتارهای مجهز به پیک‌آپ نمودند.

فندر رفته رفته متوجه شد که سود تولید از تعمیر بسیار بیشتر است. اما کافمن به این امر معتقد نبود و تصمیم گرفت راه خودش را جدا کند. پس فندر نام کمپانی را به Fender Electric Instrument Company تغییر داد و شروع به طرح‌ریزی برای ساخت محصولات خود کرد. از سوی دیگر، این دوران مصادف بود با افزایش روزمره‌ی محبوبیت گیتارهای الکتریک. مجموع این عوامل، فندر را به سمت ساخت ساز و علی‌الخصوص گیتار الکتریک کشاند. او شروع به ساخت یک نمونه‌ی اولیه از یک گیتار الکتریک نمود و سرانجام در سال ۱۹۴۹، موفق به ساخت یک گیتار الکتریک سالید بادی شد. گیتاری که در سال ۱۹۵۱، ابتدا با نام Esquire به بازار عرضه شد. نام این محصول، چند ماه بعد، به Broadcaster و کمی بعد به Telecaster (با یک پیک‌آپ سینگل کویل اضافه به نسبت محصول اولیه) تغییر کرد و بدین نحو، یکی از مهمترین سازهای قرن بیستم پا به جهان گذاشت.
در سال ۱۹۵۱ فندر گیتار بیس Precision Bass را نیز تولید نمود که این ساز نیز در نوع خود دستاورد شگرفی به شمار می‌رود.


اما مشهورترین محصول فندر، سه سال بعد، یعنی در سال ۱۹۵۴ به جهان عرضه شد. لئو با بهره‌گیری از بازخوردهایی که از نوازندگان دریافت کرد، مدل Stratocaster را تولید نمود. گیتاری که بی‌شک، یکی از نمادهای عصر ماست و در ذهن بیشتر دوست‌داران موسیقی، مترادف است با گیتار الکتریک. کمتر نوازنده‌ای را می‌توان سراغ گرفت که حداقل در مقطعی با این ساز ننواخته باشد و اگر بخواهیم فهرست نوازندگان شناخته‌شده‌ای که از این ساز بهره گرفته‌اند را ارائه کنیم، می‌توانیم به صدها و صدها نام اشاره کنیم.
پنج سال بعد، یعنی در سال ۱۹۵۹ مدل Jazzmaster و در سال ۱۹۶۲ مدل Jaguar نیز به بازار روانه شد.
اما لئو فندر، در همین سالهای دهه‌ی ۵۰ و در اوج موفقیت کاری، دچار عفونت سینوسی شدیدی شد که گاه فعالیت‌های کاری را برای او دشوار می‌کرد. پس سرانجام در سال ۱۹۶۵ کمپانی‌اش را به مبلغ ۱۳ میلیون دلار به شبکه‌ی مشهور CBS فروخت و به طور جدی به درمان مشغول شد. جالب اینکه اندکی بعد به طور کامل درمان شد و در دهه‌ی ۷۰، دو شرکت نامدار Music Man و G&L را بنیان‌گذاری کرد.
فندر تحت رهبری CBS، همچنان به رشد خود ادامه داد. به‌خصوص که سرمایه‌ی CBS موجب گسترش بیشتر کار می‌شد. هر‌چند که این گسترش، تا حدی به قیمت کاهش کیفیت تمام شد. در این دوران، با وجود رشد قابل توجه، کمپانی مدل جدید چندان چشمگیری عرضه ننمود و عمدتاً بر دستاوردهای لئو فندر تکیه کرد.
بیست سال پس از تصاحب کمپانی توسط CBS، برخی از کارمندان و کارکنان Fender Electric Instrument Company و چند سرمایه‌گذار تصمیم گرفتند شرکت را از CBS خریداری کنند. امری که در سال ۱۹۸۵ رخ داد و نام شرکت به Fender Musical Instruments Corporation تغییر یافت. هر چند که کارخانه‌ی قدیمی واقع در فولرتون و دستگاه‌ها شامل این انتقال نمی‌شدند و آنها مجبور شدند یک کارخانه‌ی جدید بسازند.
دهه‌ی ۹۰، با یک اتفاق تلخ آغاز شد: لئو فندر در سال ۱۹۹۱ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. اما از آنجا که دهه‌ها بود او نقشی در کمپانی فندر نداشت، این اتفاق تاثیری بر مسیر شرکت نگذاشت.
در طول سالیان این دهه‌ و دهه‌ی ۲۰۰۰، فندر به خرید شرکت‌های نامداری نظیر Guild، Sunn، Jackson، Charvel، Gretsch و … مشغول شد و نفوذ خود در بازار را بیش از پیش افزایش داد.

اما اتفاق مهم برای ما هدفون‌دوستان، در سال ۲۰۱۶ رخ داد. زمانی که فندر کمپانی Aurisonics را خریداری نمود و تصمیم گرفت وارد بازار هدفون شود. نخستین ایرفون‌هایی که با نام تجاری فندر به بازار آمدند، بیشتر حاصل کار Aurisonics بودند. اما به هر شکل، این ایرفون‌های مانیتورینگ که از مدل صد دلاری DXA1  تا مدل پانصد دلاریFXA7  را شامل می‌شدند، در مدت زمانی کوتاه، موفق به جلب نظر برخی از کاربران شد‌ند.
چند ماه بعد، مدل ۱۶۰۰ دلاریFXA11  و سپس مدل ارزان‌قیمتCXA1  و مدل ۱۳۰۰ دلاری FXA9 نیز به جمع این ۵ ایرفون پیوستند. به‌علاوه، در این سال، فندر با اسپیکر Newport به جمع تولیدکنندگان اسپیکرهای بلوتوث نیز پیوست.

ایرفون فندر IEM Ten 5

سرانجام به سال ۲۰۱۸ می‌رسیم. سالی که طی آن فندر ابتدا سری ایرفون‌های بلوتوث PureSonic و سپس سری ایرفون‌های Pro IEM شامل پنج ایرفون مختلف، از ایرفون صد دلاری IEM Nine‌ گرفته تا پرچمدار ۱۸۰۰ دلاری IEM Thirteen 6 را به بازار روانه ساخت.

شاید فندر در بازی هدفون تازه‌کار باشد و هنوز آنطور که باید و شاید نتوانسته باشد خودی نشان بدهد. اما شکی نیست که در سالهای آینده، چنانچه این شرکت به مسیر رو به جلوی خود در تولید هدفون ادامه دهد، می‌تواند به یکی از بازیگران اصلی این عرصه بدل شود.

 

چند مدل از بهترین گیتار های فندر:

1. Stratocaster (استراتوکستر): یکی از معروف‌ترین مدل‌های گیتار الکتریک Fender است. دارای سه سیم فلزی و شکل بدنه‌ای منحصر به فرد است⁴.

2. Telecaster (تلکستر): گیتار الکتریک دیگری از Fender که با دو سیم فلزی و طراحی ساده‌تر خود مشهور است⁴.

3. Jazzmaster (جزمستر): گیتار الکتریک با صدای گرم و مناسب برای سبک‌های جاز و راک⁵.

4. Precision Bass (باس پریسیژن): گیتار باس الکتریک که برای نوازندگی در سبک‌های راک و پاپ مناسب است.

 

 

سخن آخر:

انواع متنوعی از گیتار در بازار موجود است که هر کدام برای افراد مبتدی و حرفه ای مناسب است و افراد براساس حرفه خود اقدام به خرید گیتار می کنند. البته هر کدام از گیتارها نیز با توجه به ابعاد و سبکی که دارند با قیمت های متفاوت تری از یکدیگر به فروش می رسند.در واقع شما مطابق با سلیقه و شخصیت خود می توانید گیتار مورد نظر خود را انتخاب کنید.