ساز های عجیبی که تا به حال ندیده اید!
ساز های عجیب و جدیدی که تا به حال ندیده اید!
انسان ها همواره به دنبال نوآوری بوده اند تا وسایل جدیدی را به دنیا عرضه نمایند. سازها و آلات موسیقی ازجمله سرگرمی های انسان ها هستند و افراد زیادی وجود دارند که از این سازها در خانه
استفاده می کنند. اما این سازهای به ظاهر ساده نیز گاهی اوقات می توانند باعث شگفتی باشند.در ادامه این مطلب میخواهیم چند مورد از ساز های ابداعی و جدید رو باهم بررسی کنیم.
نانو گیتار؛کوچک ترین گیتار جهان
این گیتار برقی که ۵۰ نانومتر قطر دارد از جنس سیلیکون ساخته شده است و یکی از جالب ترین ابزارهایی که تا به حال ساخته شده است.
دنیایی موسیقی هرگز دستگاهی به این کوچکی را ندیده و بعید است دوباره شاهد خلق چنین دستگاهی باشد.
این گیتار توسط دانشمندان دانشگاهی در آمریکا ساخته شده است که اندازه آن به کوچکی یک سلول بدن است.
جالب است بدانید که از ساختن این گیتار سالها میگذرد. در سال ۱۹۹۷، «داستین دبلیو کار» از دانشگاه کورنل آن را ساخت و در همین دانشگاه به نمایش گذاشت.
با وجود این اندازه کوچک، این گیتار، مدل بینقصی از یک گیتار بود و ۶ تار هم داشت، هر یکی از آنها فقط ۵۰ نانومتر قطر داشتند، یعنی به اندازه ۱۰۰ اتم!
شاید تصور شما بر این باشد که این گیتار فقط جنبه دکوری داشته و هرگز نمی توان انتظار نواختن آهنگی از آن را داشته باشیم ولی در حقیقت این طور نیست! گرچه در همان سال ساخت و رونمایی
این گیتار نواخته شد، اما در نسخه دیگری از گیتار که در سال ۲۰۰۳ ساخته شد، این کار ممکن شد.
در این زمان با استفاده از لیزر تارهای گیتار به ارتعاش درآورده شدند، تا صدایی ۴۰ مگاهرتزی ایجاد شود. این فرکانس صوتی در گستره شنوایی ما قرار ندارد، یعنی عملا صدای این گیتار مینیاتوری قابل
شنیدن نیست. البته صدایی که این گیتار ایجاد می کند تنها به وسیله دستگاه های بسیار پیشرفته قابل شنیدن است.
دیجیریدو (Didgeridoo) ؛ ساز بومی استرالیایی
برخلاف اینکه تمام سازهای موجود در این لیست به نحوی غیرعادی و عجیب هستند، به احتمال زیاد این ساز برای شما آشنا باشد. دیجیریدو یا Didgeridoo یکی از سازهای خانواده سازهای بادی میباشد که اغلب توسط بومیان استرالیا استفاده میشد ولی امروزه آن از به عنوان قدیمی ترین ساز بادی دنیا شناخته میشود. برخلاف اغلب سازها این ساز دارای صدای بسیار بمی میباشد که بیشتر شما را یاد به فیلم های بومی و قبلیه ای نشین میاندازد. همچنین به علت اندازهی بلند این ساز، نوازنده نیازمند قدرت زیادی برای نواختن آن میباشد.
درخت آوازه خوان؛ساز بزرگ انگیلیسی
درخت آوازهخوان در شهر برنلی واقع در لنکشایر (Lancashire) انگلستان قرار دارد که از لولههای استیل گالوانیزه با طولهای متفاوت ساخته شده و زیر لولهها سوراخهایی تعبیه شده است. زمانی که باد میوزد این لولهها صداهایی وهمآور در اکتاوهای مختلف تولید میکنند.
درخت آوازه خوان یکی از سازه های عجیب در جهان است که با صدای باد موسیقی دلنوازی را به همراه دارد. البته این لوله ها همینجوری قرار داده نشده اند و برای تنظیم آهنگ طول های خاصی به هر کدام داده شده و سوراخ هایی روی هر کدام تعبیه شده است. بریتانیا به خاطر معماری سنتی و غیرمعمولش مشهور است.
ترمین؛معجزه موسیقی با فیزیک
یکی از شناخته شده ترین سازهای ابداعی غربی ترمین نام دارد. این ساز توسط یک مهندس برق مخابرات به اسم Leon Theremin در اکتبر سال ۱۹۲۰ میلادی ساخته و ابداع شد. خاص بودن این ساز بخاطر نداشتن هیچگونه سیم و یا صفحه ی فیزیکی برای نواختن میباشد و صرفا با حرکات دست در محیطی مشخص نت های مختلفی نواخته میشود. صفحه ی انتزاعی این ساز، توسط دو عدد آنتن افقی و عمودی ایجاد میشود که هر آنتن با پخش کردن موج فرکانسی خاصی، (به اصطلاح) بسته های کوچک انرژی را منتقل میکنند. با تکان دادن دست در این محیط، این بسته های کوچک فرکانسی جابجا میشوند و با یکدیگر برخورد میکنند. بر اثر برخورد این فرکانس ها، نت های موسیقی ایجاد میشوند. در قسمت سمت چپ ساز ترمین که آنت افقی آن وجود دارد، با بالا و یا پایین بردن دست میتوان حجم صدای نت نواخته شده را کنترل کرد. عکس روبه رو، مهندس ترمین در حال نواختن ساز ابداعی خود است.
اُندِس مارتنوت؛پیانویی با صدای شبیه آواز
در سال ۱۹۲۸ یک ساز الکترونیکی جدیدی توسط Maurice Martenot اختراع شد. نسل اولی که از این ساز اختراع شد، یادآور صدای ترمین بود که در نسل های بعدی، با اضافه شدن قطعات بیشتر به ساختاری پیچیده تر از ترمین دست یافت. عکسی که در روبه رو مشاهده میکنید، نمونه ای از نسل هفتم این ساز است که در سال ۱۹۷۵ ساخته شده است و میتوان گفت که کامل ترین مدل از ساز اُندِس مارتونت میباشد. همانگونه که در عکس مشخص است میتوان این ساز را به اشکال مختلفی نواخت. هم میتوان با استفاده از صفحه ی ۶ اکتاوی کیبورد تعبیه شده آن را نواخت، هم میتوان با استفاده از رینگ های نیم دایره ای شکل بالای صفحه ی کیبورد این ساز را نواخت. این حلقه ها قابل تنظیم هستند و بر اساس شعاع کمانشان، نُت تغییر میکند.
باسکت کریستالی؛جادوی موسیقی
Bernard و Francois Baschet دو سازگرِ فرانسوی، در سال ۱۹۵۲ در فرانسه سازی شبیه به انسان های فضایی تولید کردند و آن را سبد کریستالی نامیدند. این ساز که نوایی روحانی دارد، با استفاده از سایش این دو میله که به یک صفحه ی ضخیم فلزی متصل هستند، نُت های موسیقی بوجود میآید. علت ساخت این ساز، استفاده از المان های آکوستیک برای تولید صدای سنتی سایزر بود. محدوده ی صوتی این ساز ۵ اکتاو میباشد.
فوتو پلیر آمریکایی؛عکس نواز!
در گذشته فیلم های صامت عموما در هنگام پخش نوازنده با پیانو قطعه ای مخصوص آن فیلم مینواخت. این کار علاوه بر فرسایشی بودن، ممکن بود نوازنده در حین نواختن قطعه را تغییر دهد. به همین دلیل در بسیاری از فیلم های صامت پیانویی دیده میشود که در قسمت جلویی آن، کاغذهایی متحرک وجود دارد. گاها این پیانو نه تنها صدای پیانوی آکوستیک داشت، بلکه صدای اُرگ کلیسایی نیز در این فیلم ها شنیده میشود. این پیانو با استفاده از نت هایی که بر روی کاغذ به شکل برجسته وجود داشتند داخل پیانو قرار داده میشدند تا نواخته شوند. برجسته بودن این نت ها سبب میشد تا به اهرم های کلاویه ها فشار آید و به شکل خودکار نُت ها نواخته شوند. این ساز در بین سال های ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۵ ساخته و ابداع شد. پس از سال ۱۹۲۵ که تکنولوژی ضبط و قرار دادن موسیقی بر روی فیلم امکان پذیر شد، تولید این پیانو منسوخ شد.
یایباهار؛ساز آخرالزمانی
صدایی که از این ساز بوجود میآید، یادآور فیلم های Apocalypse است. این ساز توسط یک سازگر ترکی به اسم Görkem Şen ابداع شده است. او میگوید به دنبال صدایی بی همتا بود که با الهام گرفتن از نیِ ترکی، رعد درام، ویولن سل و دیجیریدو توانست این ساز را خلق کند. این ساز دارای دو سیمِ بلند است که توسط آرشه نواخته میشود. از انتهای این دو سیم، دو فنر به دو بشقابک در ادامه ی ساز متصل میشود که لرزش و ماندگاری صدا در محیط اطراف را فراهم میکند. صدای این ساز غیر معمول به شکلی به گوش میرسد که گویی تمام محیط اطراف گوش شنونده را پر کرده است.
اُرگ دریایی؛دریا و موسیقی
یک کشور کوچک دریای که بین مرزهای صربستان، اسلوونی و مجارستان قرار دارد، با استفاده از علم معماری در کنار ساحل دریای خود، توانسته تا یکی از بزرگترین سازهای موجود در دنیا را بوجود بیاورد و تبدیل به یک جاذبه ی توریستی گردد. بسیاری از معماران با قرار دادن تعدادی تیوب بزرگ فلزی در زیر سطح دریا یک اُرگ دریایی را ساخته اند. ساختار و نحوه ی تولید صدا در این ساز بسیار بزرگ مانند اُرگ کلیسایی میباشد (با استفاده از فشار هوا که از لوله ها خارج میشود) اما با این تفاوت که از برخورد امواج دریا به این تیوب ها، نُتِ حاصل شده از فشار هوای داخل تیوب به گوش میرسد. مسلما به خاطر ناموزون بودن و ناهماهنگ بودن امواج دریا، ممکن است صدای دلپذیری از این ساز به گوش نرسد. اما قطعا آن را میتوان به یکی از بزرگترین و جالب ترین سازهای ساخته شده توسط معماران نامید.
سخن آخر
مظلب امروز رو با این جمله از داشمند معروف کامپیوتر به اتمام میرسانیم
بهترین راه برای پیش بینی آینده ایجاد آن است. (آلن کی)
برای کسب اطلاعات بیشتر و دیدن مطالب جدید میتوانید به وبسایت سازکوک مراجعه نمایید.
