دوره های موسیقی کلاسیک
دوره های تاریخی موسیقی کلاسیک
موسیقی کلاسیک یکی از سبکهای موسیقی پرطرفدار و تاثیرگذار در تاریخ موسیقی است. این سبک موسیقی از دورههای مختلفی تشکیل شده است. به طور خلاصه، دورههای تاریخی موسیقی کلاسیک عبارتاند از:
2. دوره رنسانس: از سال ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی
3. دوره باروک: از سال ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی
4. دوره کلاسیک: از سال ۱۷۳۰ تا ۱۸۲۰ میلادی
5. دوره رمانتیک: از سال ۱۷۸۰ تا ۱۹۱۰ میلادی
6. دوره مدرن – کلاسیک: از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۷۵ میلادی
7. دوره معاصر: از سال ۱۹۷۰ تاکنون
دوره قرون وسطی:
موسیقی قرون وسطی یکی از سبکهای موسیقی کلاسیک است که از زمان سقوط امپراتوری روم غربی تا دوره رنسانس (از سال ۵۰۰ تا ۱۴۰۰ میلادی) ادامه داشتهاست این دوره شامل موسیقی آوازی، مانند سرودهای گریگوری و موسیقی کر (موسیقی برای یک گروه خواننده)، موسیقی تک نوازی و موسیقی است که از صدا و ابزار استفاده میکند (معمولاً با سازهای همراه صداها) میباشد این دوره به عنوان عصر پیدایش موسیقی کلاسیک و قرون وسطی شناخته میشود. در این دوره، موسیقی به صورت مونوفونیک (تک صدایی) آغاز شد و با توسعه بافت پلیفونیک (چند صدایی)، دوره رنسانس آغاز شد و دوره قرون وسطی به پایان رسید.
دوره رنسانس:
در دوره رنسانس، موسیقی اروپایی بین سالهای ۱۴۵۰ تا ۱۶۰۰ میلادی (برخی مورخان آغاز رنسانس را از ۱۴۰۰ قرار دادهاند) توسعه یافت. در این دوره، موسیقی کلیسایی به شکل پلیفونی کرال توصیف میشود. این نوع موسیقی شامل آهنگسازی برای یک یا چند گروه کر با چندین خواننده در هر بخش صدایی است. بخش عمدهی این موسیقی به قصد اجرای آکاپلا تصنیف میشد. آکاپلا به معنای برای کلیسا است و بنابراین به موسیقی کرالی میگویند که بدون همراهی ساز خوانده میشود.
دوره باروک:
موسیقی دوره باروک یک دوره نامآوازه در تاریخ موسیقی است که از حدود سال ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ میلادی در اروپا و آمریکای شمالی رخ داد. این دوره بعد از دوره رنسانس و قبل از دوره کلاسیک قرار میگیرد. موسیقی باروک به عنوان عامل گسترش دهنده و تحول موسیقی رنسانس شناخته میشود. در این دوره، آهنگسازان به سمت پیچیدگیهای پلیفونیک حرکت کردند و ابداعات بسیاری در فرمهای مختلف موسیقی آوازی و سازی شکل گرفت. از جمله ویژگیهای موسیقی باروک میتوان به استفاده از تکنیکهای مرسوم مانند پلیفونی کرال و کنترپوآنی اشاره کرد. این دوره با ابداع جدید اعتدال کوک سازها و استفاده از گامهای متنوع و پیچیده شناخته میشود.
دوره کلاسیک:
در دوره کلاسیک آثار بزرگی توسط آهنگسازان مشهوری نظیر موتسارت، بتهوون و هایدن ساخته شدند. این دوره معمولاً از حدود سال 1750 تا 1820 میلادی به شمار میرود و بر روی توسعه سازمانی و فنی موسیقی تمرکز داشت. دوره کلاسیک مشهور به آثاری نظیر "Zadok the Priest" اثر هندل، "The Arrival of the Queen of Sheba" اثر هندلCavalleria Rusticana Intermezzo" اثر ماسکانی، و "Wachet auf, ruft uns die Stimme" اثر بخ میشود.این آثار از سازماندهی دقیق، توسعه تمپوها و مضامین، استفاده از ارکسترها، قواعد هارمونیک، و تاکید بر صدای نوازندگان برخوردارند. موسیقی کلاسیک یکی از زیباترین و پرافتخارترین دستههای موسیقی است که همچنان در دل مخاطبان خود جا دارد.
دوره رمانتیک:
دورهی رمانتیک در موسیقی، از نظر زمانی بعد از دورهی کلاسیک ظاهر شد. آهنگسازان این دوره بیشتر به عواطف و احساسات توجه میکردند، بر خلاف موسیقیدانان دورهی کلاسیک که بیشتر به عقل و منطق اهمیت میدادند. در قرن نوزدهم میلادی، دورهای از موسیقی رمانتیک شکل گرفت که ویژگیهای جدیدی را در خود جای داد. این دوره با نهضت رمانتیک مرتبط است و آثار آهنگسازان معروفی مانند شوبرت، شومان، شوپن، لیست، مندلسون، برلیوز، چایکوفسکی، اسمتانا، دوورژاک، برامس، وردی، پوچینی و واگنر،در این دوره به وجود آمد.
دوره مدرن-کلاسیک:
در موسیقی، دوره مدرن-کلاسیک به نوگرایی موسیقی کلاسیک اشاره دارد. در این دوره، آهنگسازان با استفاده از مفاهیم زندگی نوین و مدرن، سعی کردند تا موسیقیای متمایز از دوران گذشته خلق کنند. آنها با کنار گذاشتن برخی از باورها و قوانین گذشته، سنتشکنی کردند. این دوره شامل موسیقی مدرن، موسیقی پسامدرن و موسیقی نورمانتیسم میشود. در این دوره، نوآوریهایی برای گشودن راهی تازه در سازماندهی و رسیدن به دیدگاههای ملودیک، هارمونیک و صدایی تازه در موسیقی پدید آمدند. این دوره به تغییر در زبان موسیقایی و توسعه آن در سالهای پایانی سده ۱۹ میلادی و ابتدای سده ۲۰ مرتبط است.
دوره معاصر:
در موسیقی،دوره معاصر به دورهای گفته میشود که از نیمه دوم قرن بیستم (حدود سال ۱۹۴۵ میلادی) تا به امروز ادامه دارد. این دوره شامل جنبشهای مختلفی ازجمله موسیقی آتونال، پسامدرن، سریل، پستسریل، موسیقی الکترونیک، کنکرت، مینیمال، اسپکترال، چیدمان صوتی، ویدئوآرت، موسیقی تجربی، بداههنوازی آزاد و جنبشهای بسیار دیگر است. این دوره تحولات زیادی در موسیقی به وجود آورده و هنرمندان برجستهای مانند مسترانا؛ حسن کاسایی، محمد رضا شجریان، شهرام ناظری و ... نقطهی عطفی در تاریخچه موسیقی ایران به حساب میآیند. این هنرمندان با آثار بینظیر و شناختهشدهای در دنیای موسیقی ایران به جا ماندهاند و هنوز هم تأثیرات آنها روی موسیقی معاصر ایران ادامه دارد.
جمع بندی:
دانستن تاریخ موسیقی کلاسیک ضروری است زیرا این دانش به ما امکان میدهد
· فهم بهتر زبان و سبکهای موسیقی کلاسیک
· تشخیص و تفاوتها در آثار موسیقی کلاسیک از دورههای مختلف
· درک تاریخچه و تحولات موسیقی کلاسیک
· استفاده بهینه از این دانش در تجربهی شنیداری موسیقی کلاسیک
· تقدیر از آثار بزرگ آهنگسازان معروف این دوره
· به علاوه، دانستن تاریخ موسیقی کلاسیک به ما ارتباطی عمیقتر با این هنر و تاریخ آن ایجاد میکند.
